Ekstrakcja to zabieg chirurgiczny, po którym organizm musi się zregenerować. Cały proces trwa nawet kilkanaście tygodni, a jego najważniejszym, wstępnym elementem jest gojenie się rany. W pustym miejscu po wyrwanym zębie najpierw tworzy się skrzep, a następnie powstaje ziarnina, czyli nowa tkanka. Sprawdź, jak powinna wyglądać rana po wyrwaniu zęba i na jakie symptomy należy zwracać szczególną uwagę!

Spis treści
Jak wygląda i ile trwa proces regeneracji tkanek po wyrwaniu zęba?
Ekstrakcja zęba to zabieg chirurgiczny, który wykonuje się w przypadku bardzo zniszczonych zębów, trudnych do czyszczenia ósemek lub przed założeniem aparatu, zgodnie z zaleceniami ortodonty. Po wyrwaniu zęba organizm potrzebuje sporo czasu na regenerację. Proces ten składa się z kilku etapów:
- Faza zapalna (1–3 dni) – w pierwszych dniach po zabiegu może wystąpić obrzęk, ból i delikatne krwawienie. To normalna reakcja organizmu na uraz. Trzeba jednak pamiętać, że zbyt intensywny, pulsujący ból może świadczyć o zakażeniu rany. W miejscu zabiegu tworzy się i stabilizuje skrzep.
- Faza proliferacji (4–21 dni) – w tym okresie następuje intensywna regeneracja tkanek. Komórki tworzą nową tkankę łączną (ziarninę), która wypełnia miejsce po zębie.
- Faza dojrzewania (od 3. tygodnia) – nowa tkanka dojrzewa i przebudowuje się, tworząc trwałe zrosty.
Na długość poszczególnych faz mają wpływ takie czynniki, jak: wielkość rany (większe rany goją się dłużej), złożoność zabiegu (trudne ekstrakcje wymagają dłuższej regeneracji), stan zdrowia Pacjenta (choroby ogólnoustrojowe mogą spowalniać gojenie) czy higiena jamy ustnej (odpowiednia higiena może przyspieszyć gojenie się rany).
Zobacz także: Utrata zęba – od ekstrakcji do odbudowy.
Jak wygląda rana po wyrwaniu zęba?
Rana po usunięciu zęba wygląda inaczej niż inne rany na ciele człowieka. Początkowo w miejscu zabiegu powstaje skrzep, a następnie tworzy się ziarnina.
Skrzep
Tuż po wyrwaniu zęba w powstałej przestrzeni zaczyna krzepnąć krew. Powstały skrzep pełni funkcję naturalnego „opatrunku”, który ma chronić ranę przed infekcjami i stworzyć sprzyjające środowisko do jej gojenia. Jest to zbita, ciemnoczerwona, galaretowata masa krwi, która powinna wypełniać całą przestrzeń po zębie. Powierzchnia skrzepu powinna być gładka. Z biegiem czasu jego barwa zmienia się na nieco jaśniejszą. Nie należy dopuszczać do wypadnięcia skrzepu, a może się to zdarzyć na skutek intensywnego płukania jamy ustnej, picia napojów przez słomkę czy zaciągania się podczas palenia papierosów.
Ziarnina i nowa tkanka
Pod skrzepem zaczyna tworzyć się ziarnina – młoda, różowa tkanka, bogata w naczynia krwionośne. Stopniowo wypełnia ona przestrzeń po zębie, zastępując skrzep, a z czasem przekształca się w nową, trwałą tkankę łączną.
Zagojona rana
Powierzchniowe gojenie – czyli czas, gdy zarasta dziąsło – powinno trwać około 2 tygodni. Odbudowa tkanki kostnej – tzw. gojenie głębokie – może zająć nawet kilka miesięcy, a pełna regeneracja następuje po mniej więcej 6 miesiącach. Po całkowitym zagojeniu miejsce po wyrwanym zębie powinno być wypełnione nową tkanką i nie różnić się znacząco od otaczających tkanek.
Jeśli protetyk planuje zabieg wszczepienia implantu, zazwyczaj czeka kilka miesięcy i przed rozpoczęciem działań zleca wykonanie tomografii komputerowej, aby dokładnie ocenić stan miejsca po ekstrakcji.
Rana po wyrwaniu zęba – co powinno niepokoić w jej wyglądzie?
Po ekstrakcji zęba mogą pojawić się ból, obrzęk czy niewielkie krwawienie. Jednak niektóre objawy dotyczące rany wymagają szybkiej reakcji. Do alarmujących sygnałów należą:
- wypadnięcie skrzepu – w tzw. suchym zębodole szybciej rozwijają się bakterie, a odsłonięta rana jest bardziej podatna na zakażenia;
- nieprawidłowy wygląd skrzepu, np. nietypowy kolor lub konsystencja;
- ropa wydobywająca się z okolic rany, nieprzyjemny zapach i nieco słodkawy posmak, który może świadczyć o jej obecności;
- nieprawidłowy wygląd ziarniny, np. jej nadmierny rozrost lub czerwony kolor.
Jeśli zmianom w wyglądzie gojącego się dziąsła towarzyszą objawy ogólne (np. gorączka), również wskazana jest konsultacja stomatologiczna.
Zobacz także: Dentofobia – jak leczyć lęk przed dentystą?